ေနက်ယ္ဝန္း

သီးျခားေခါင္းစဥ္ ေအာက္က သီးျခားလူ

လူ႔က်င့္ဝတ္တခ်ိဳ႕
ဘဝသံစဥ္ေတြထဲက
ဆုတ္ၿဖဲ
အလင္းႏွစ္တို႔
ၿဂိဳလ္ဆြဲအားေတြေၾကာင့္
ယိုင္ယြဲ
ကံၾကမၼာလို႔ နာမည္တပ္ၿပီး
လူေတြကို မယုတ္မလြန္
ထိုင္ဆဲ ေနေတာ့မယ္

မတရားတာလုပ္ခ်င္လုပ္မယ္
မ သမာ တဲ႔ သမတ္ ေတာ့မလုပ္ခ်င္

သူကေတာ့
ၾကယ္ေတြနဲ႔ မ်က္ေတာင္ခတ္ၿပိဳင္လို႔
(ရံႈးတဲ႔လူေၾကြစတမ္းတဲ့ေလ)

အခ်စ္နကၡတ္ေခါင္ေလတဲ႔ ရင္ခြင္
အမာရြတ္ ၁ ဗီဇနာမလပ္ ရွိေလေတာ့
ေခါင္းခ်ပါ လို႔ ကမ္းလွမ္းဖို႔ေတာင္ မသတီခ်င္

အေမွာင္ကိုေတာ့မေၾကာက္ပါ
ထာဝရေတာ့မကန္းလို

Relativity သီအိုရီမေပၚခင္ကတည္းက
လူေတြ ခ်င့္ခ်ိန္တက္တယ္
ေပတံဆိုတာ လူ႔သမိုင္းရဲ့
အက်ည္းတန္ဆံုး တီထြင္မႈပဲ

အခြင့္ရွိရင္ေပါ့ဗ်ာ
သခင့္ ပါးက ေသြးေၾကာေလးေတြ
တာလီခ်ိဳးခြင့္ျပဳပါ

ဘာလဲ
ရယ္တယ္ေပါ့
လက္ညိဳးပါ ထိုးလိုက္ဦး

သူမသည္
ကၽြန္ေတာ္၏
ေက်ာက္မပါေသာ မီးျခစ္
(ဝါ)
အဖြင့္မရွိတဲ့ ခက္ဆစ္



edit post

2 Reply to "သံရွည္ သရ"

တီခ်မ္း on March 20, 2009 at 2:01 AM

ၾကိဳက္တယ္
ၾကိဳက္တယ္
အရမ္းၾကိဳက္တယ္

စာသားေတြကေကာင္း
အေတြးေတြကထိ
အေရးအသားကမိ
ခ်မ္းစိတ္ကိုျငိ

 

Kaung Kin Ko on August 6, 2011 at 1:44 PM

ကဗ်ာေလး မိုက္လွခ်ည္လား။

 

Post a Comment