ေနက်ယ္ဝန္း

သီးျခားေခါင္းစဥ္ ေအာက္က သီးျခားလူ

နယ္လြန္သြားတဲ့ အိပ္မက္

ညတုန္းက အိပ္မက္ မက္တယ္
လူတန္းရွည္ၾကီးေနာက္မွာ တန္းစီ ၿပီးလမ္းေလွ်ာက္လို႔ ။
နံေဘးမွာလည္း တမန္ေတာ္ ေတြ ။
ေကာင္းကင္မွာ လ ေရာ ေန ေရာ အၿပိဳင္ ထြန္းလင္းရင္း ၾကယ္ေတြ အစံုလင္းလက္ ေနတယ္ ။
တေရြ႕ေရြ႕နဲ႔ ေလွ်ာက္လာရင္းမွ အခမ္းအနားတစ္ခု (ဝါ) ပြဲတစ္ခုခု ကို

သြားေနၾကတယ္ ဆိုတာ သိလာရတယ္ ။
ဘာပြဲလည္း ဆိုတာ သိခ်င္လာတာနဲ႔ ေဘးက တမန္ တစ္ေယာက္ကို ေမးၾကည့္လိုက္ေတာ့
သူက ဒီေန႔ တရားစီရင္တဲ့ေန႔ တဲ့ ။
ကၽြန္ေတာ္လည္း ေယာင္ၿပီး ဘယ္ဘက္ရင္အံုကို လက္နဲ႔ဖိရင္း ရွိန္းခနဲ ၾကက္သီးထသြားတယ္ ။ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေတာ့ လူေတြလမ္းေလွ်ာက္တာ ရပ္သြားၾကတယ္ ။
တမန္ေတာ္တခ်ိဳ႕ က ေခါင္းေပၚကေန ဘာျဖစ္တာလဲ မသိဘူး ဆိုၿပီး အေရွ႕ဘက္ ကိုပ်ံသန္းသြားၾကတယ္ ။
တျဖည္းျဖည္း လူအုပ္ၾကီး စကားသံေတြညံ ညံ လာတယ္ ။
ဟိုး ေရွ႕ဆံုးလူေတြ ေနာက္ျပန္လွည့္လာတာကိုလည္း မႈန္ျပျပျမင္လာရတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္လည္း လွည့္ျပန္သင့္တယ္ထင္ၿပီး တိတ္တိတ္ေလး ျပန္လာလိုက္တယ္ ။
ေနာက္ေတာ့မွ သိလိုက္ရတာက justice lady ရဲ့ ခ်ိန္ခြင္ လွ်ာက်ိဳးေနတာ ေတာ္ေတာ္ကိုၾကာေနၿပီ တဲ့ ။


နယ္လြန္သြားတဲ့ အိပ္မက္

ညတုန္းက အိပ္မက္ မက္တယ္ ။
ပန္းၿခံထဲမွာ လူတစ္ေယာက္ ငိုေနတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႔သြားၿပီး ဘာျဖစ္လို႔ငိုေနတာလဲ ေမးၾကည့္ေတာ့ သူက သူ သူ႔ခ်စ္သူကို ခ်စ္လို႔ မဝေသးဘူး ။ အခ်ိန္ေတြ နည္းလြန္းလို႔တဲ့ ။
ကၽြန္ေတာ္ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရယ္လိုက္မိတယ္ ။ ခ်စ္လို႔ မဝဘူးပဲ ျဖစ္ရေသးတယ္ဆိုၿပီး ။
ကၽြန္ေတာ္ရယ္တာကို ဟိုလူက ဘုၾကည့္ၾကည့္တယ္ ဘာရယ္တာလဲ ေပါ့ ။
မဟုတ္ပါဘူး ဆိုကေရးတီး ပံုျပင္ေလး သတိရလို႔ရယ္မိတာပါ လို႔ေျဖလိုက္တယ္ ။
ဟိုလူက ဘာမွမေျပာေတာ့ဘဲ ဆက္ၿပီးပဲငိုေနတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္လည္း ငို မေနနဲ႔ေတာ့ မင္းသူ႔ကိုခ်စ္တာ မင္းသိထားတာထက္ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ပိုမ်ားေနၿပီ လို႔ေျပာလိုက္ေတာ့ သူက ေမာ့ၾကည့္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို ၂၄ နာရီ လံုးလံုး မေမ့မေလ်ာ့ခ်စ္ေန သတိရေနတာ ၂၄ နာရီဆိုတာ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ အရမ္းနည္းလြန္းတယ္ဗ်ာ တဲ့ ။
ကၽြန္ေတာ္လည္း ေဘးက တုတ္ေခ်ာင္းေလးတစ္ေခ်ာင္းယူၿပီး ျမန္မာေတြ တစ္ရက္မွာ နာရီ ၆ဝ ရွိတယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း ၊ သူေကာင္မေလးကို စေတြ႔တဲ့ ရက္ကေန စတြက္ၾကည့္လိုက္ရင္ သူ ခ်စ္တဲ့အခ်ိန္က သူထင္ထားတာထက္ ၂ ဆ ခြဲေက်ာ္ေလာက္ ပိုေနတယ္ဆိုတာကို နာရီႏွစ္ခု ၿခံစည္းရိုးခြထိုင္ၿပီး မလိွမ့္တပတ္ ေျမၾကီးေပၚျခစ္တြက္ျပလိုက္တယ္ ။
သူလည္း တကယ္ယံုသြားတာပဲလား နားရႈပ္ပဲရႈပ္သြားတာပဲလား မသိဘူး အငိုတိတ္ ဇေဝဇဝါျဖစ္ေနတုန္း ကၽြန္ေတာ္လည္း ထြက္လာလိုက္တယ္ ။
အေရးမဟုတ္တာမ်ား အေရးလုပ္လုိ႔ ။
ကၽြန္ေတာ္ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ရယ္လိုက္မိတယ္။ ခ်စ္လို႔ မဝေသးဘူးပဲ ျဖစ္ရေသးတယ္ ဆိုၿပီး ။

နယ္လြန္သြားတဲ့ အိပ္မက္

ညတုန္းက အိပ္မက္ မက္တယ္။
ကၽြန္ေတာ္ ဘုရားမုဂ္ဦးဝမွာ ငုတ္တုတ္ေလးထိုင္လို႔ ။
လူတစ္ေယာက္ ေရွ႕ကျဖတ္ေလွ်ာက္လာၿပီး

ဘုရားေျမထဲမဝင္ခင္ မုဂ္ဦးေအာက္ေရာက္ေတာ့ ဖိနပ္ခၽြတ္တယ္ ။
ေနာက္ေတာ့ ဖိနပ္ေလး လက္ကကိုင္ၿပီး အထဲ ဝင္သြားတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘာရယ္ ညာရယ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး ။
ေျမၾကီးကို တစ္ခ်က္ ၾကည့္လိုက္မိတယ္ ။ ဒီလိုပဲ ။
ေနာက္ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေတာ့ အဲဒီလူျပန္ထြက္လာတယ္ ။
မုဂ္ဦးေက်ာ္သြားေတာ့ ဖိနပ္ခ်စီးၿပီး ထြက္လာတယ္ ။
အဲဒီလူ တန္ေဆာင္းထဲမွာ ဘာေတြ စားလာလဲ မသိပါဘူး ။
ကၽြန္ေတာ့္ အေရွ႕နားေရာက္ေတာ့ ေခ်ာင္းဆိုးတယ္ ။
ခပ္လွမ္းလွမ္းေရာက္ေတာ့ ခၽြဲဟပ္ထုတ္ၿပီး ေျမၾကီးေပၚကို ထြီ တဲ့ ။
ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘာရယ္ ညာရယ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး ။
ေျမၾကီးကိုေနာက္တစ္ေခါက္ လွမ္းၾကည့္လိုက္မိတယ္ ။
အဲဒီအခါ ေျမၾကီးက မင္းတို႔လူေတြ အခုတစ္မ်ိဳး ေတာ္ၾကာတစ္မ်ိဳး
ဘယ္လိုဟာေတြမွန္းမသိဘူး လို႔ သုန္သုန္မႈန္မႈန္ေအာ္ေျပာတယ္ ။
ေနာက္ေတာ့ ဘာမဆိုင္ညာမဆိုင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ျမိဳခ်ပစ္လိုက္ေရာ ။

နယ္လြန္သြားတဲ့ အိပ္မက္

ညတုန္းက အိပ္မက္ မက္တယ္ ။
ကမ္းေျခတစ္ခုမွာ လမ္းေလွ်ာက္ေနတုန္း ဂဠဳန္လို႔ ေခၚတဲ့ လူနဲ႔ငွက္ စပ္ေမြးထားတဲ့အေကာင္တစ္ေကာင္ ဆားခ်က္ေနတာ ေတြ႔တယ္ ။
အၾကံကုန္ ဂဠဳန္ဆားခ်က္ ဆိုတဲ့ စကားေလး သတိရမိလို႔ အသံထြက္ၿပီးေတာင္ရယ္မိလိုက္ေသးတယ္ ။
ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ေတာ့ အဲဒီေကာင္မ်က္ႏွာမွာ အၾကံကုန္လို႔ စိတ္ပ်က္ျငီးေငြ႔တဲ့ပံုမေပၚပဲ အားတက္သေရာကိုခ်က္ေနတာ ။
တစ္ေယာက္တည္း ပင္လယ္ေရဆင္းခပ္လိုက္ ထင္းခြဲလိုက္နဲ႔ ေလေလးတစ္ခၽြန္ခၽြန္နဲ႔ကို လုပ္ေနတာဗ် ။
ကၽြန္ေတာ္လည္း စိတ္ဝင္စားလာတာနဲ႔ အနားသြားမေယာင္မလည္နဲ႔ သြားေမးၾကည့္ေတာ့
နီးေတာ့နီးစပ္ေနၿပီဆိုတဲ့ အထာနဲ႔ သူခ်က္ေနတာ ပင္လယ္ေရ ၃ ပံု ၂ ပံု ကုန္သြားၿပီဆိုၿပီး သြားၾကီးျဖဲၿပီးေျပာတယ္ ။

ေနာက္ေတာ့ သူ႔အလုပ္သူ ဆက္လုပ္ေနတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘာမွမေႏွာက္ယွက္ေတာ့ပါဘူးဆိုၿပီး အိမ္ျပန္လာလိုက္တယ္ ။
လမ္းမွာ ခါခ်ဥ္တစ္အုပ္ သူတို႔ဘိုးေဘးေတြ ဇြဲၾကီးေၾကာင္းအခ်င္းခ်င္း ၾကြားဝါၾကရင္း ေပါက္တူးကိုယ္စီထမ္းၿပီးလာၾကတာနဲ႔ ဆံုျပန္တယ္ ။
ဘယ္ကျပန္လာတာလဲ လို႔ ေမးလည္းမေမးခ်င္တာနဲ႔ သူတို႔လာတဲ့ဘက္ကို လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့
ဟိမဝႏာၱေတာင္ တျခမ္းပဲ့လို႔ ။

နယ္လြန္သြားတဲ့ အိပ္မက္

ညတုန္းက အိပ္မက္ မက္တယ္။
ဆိပ္ကမ္းတစ္ခုမွာ လူၾကီးတစ္ေယာက္ ခရီးထြက္ဖို႔ ဆိုၿပီး
သူ႔ေလွေပၚကို ေလွာ္တက္ေတြ သယ္တင္ေနတယ္ ။
ပါးစပ္ကလည္း ဒါက မုတၱမေကြ႔အတြက္ ၊ ဒါက ဘဂ္လားပင္လယ္ေအာ္အတြက္ ၊ ဒါက မူးေခ်ာင္းအတြက္ ၊ ဒါက ဧရာဝတီအတြက္ ဘာအတြက္ ညာအတြက္ ဆိုၿပီး အမွတ္အသားေတြနဲ႔ တင္ေနတယ္ ။
ၿပီးေတာ့ သူ႔တပည့္လိုလို ေဘးက ေကာင္ေလးကိုလည္း ဘယ္ေကြ႔မွာ ဘယ္တက္နဲ႔ ဘယ္လိုေလွာ္ရင္ ဘာျဖစ္မယ္ဆိုၿပီး အနီးကပ္သင္တန္းပို႔ခ် ေနတယ္ ။
ေကာင္ေလးကလည္း ေလွာ္တက္ေတြ ကူသယ္ရင္း ေခါင္းတစ္ညိမ့္ညိမ့္နဲ႔ ။
မနက္မိုးလင္းကတည္းက ေလွာ္တက္ေတြတင္ေနတာ ထမင္းစားခ်ိန္ထိ ၿပီးေသးဘူး ။
ေလွကလည္းတျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေယာင္းမ ကုန္ကူးလာတဲ့ ဝါးေဖာင္ေတြလိုျဖစ္လို႔ ။
ေနာက္ဆံုး အလက္လည္းၿပီးေရာ သူလည္း ခရီးစထြက္မယ္ ဆိုၿပီး သူ႔ေကာင္ေလးကို ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ေလွေပၚတက္သြားတယ္ ။
သူမွာတာေတြလည္း မေမ့ဖို႔ လုိက္နာက်င့္ၾကံဖို႔လည္း ထပ္ေဆာင္းေျပာေသးတယ္ ။
အဲလိုနဲ႔ စေလွာ္သြားတာ မလွမ္းမကမ္းေလာက္လည္းေရာက္ေတာ့ မေျပာမဆို နစ္ေရာ ။



edit post

2 Reply to "နယ္လြန္သြားတဲ့ အိပ္မက္မ်ား"

Unknown on April 23, 2009 at 4:03 PM

ဒီလိုအိပ္မက္မ်ိဳးေတြဆုိရင္ေတာ့ မ်ားမ်ားမက္လိုက္စမ္းပါ..။ ခံစားခ်င္လြန္းလို႕..။ ရင္ဘတ္ၾကီးနဲ႕ မဆန္႕မျပဲ....။

 

ပီတိ(စိတ္ပညာ) on April 24, 2009 at 3:43 PM

ဟိုေကြ႔ဟိုတက္ေလး အၾကိဳက္ဆံုးပဲ။ ေရးတာေရာ ေတြးတာေရာ ေျပာစရာမရွိဘူး။ ျပီးေတာ့ ေျမၾကီးခ်င္းအတူတူ ဘုရားေျမက် ဖိနပ္ခၽြတ္ တခ်ိဳ႔ေျမက် တံေတြးေထြးတဲ့ဟာလည္း ၾကိဳက္တယ္။ လူေတြထဲမွာလည္း လူခ်င္းတူတူ တခ်ိဳ႔လူကိုက် ဖင္ေထာင္ျပီး ဘုရားထူး တခ်ိဳ႔လူက် လူလို႔မွ မသတ္မွတ္ခ်င္တဲ့သူေတြကို ေျပးျမင္မိတယ္။ ဂဠဳန္နဲ႔ နာရီေျခာက္ဆယ္က ေပးခ်င္တာ သိပ္မေပၚဘူး။ (ေပးခ်င္လို႔ေရးတာလဲ ဟုတ္ခ်င္မွဟုတ္ပါလိမ့္မယ္။)ဒါေပမယ့္ ေတြးတတ္တဲ့ အာရံုေလးကို သေဘာက်မိတယ္။ justice lady ရဲ့ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာကေတာ့ သက္တမ္းၾကာလို႔ က်ိဳးတာလား။ တစ္စံုတစ္ခု အေၾကာင္းေၾကာင့္လား ဒါမွမဟုတ္ ဘယ္လိုလူေတြေၾကာင့္လဲလို႔ အေတြးဆန္႔မိပါတယ္။ အာရံုေလးေတြ အရမ္း လင္းသစ္ပါတယ္။ အေရးအသားေလး ပိုအားပါမယ္ဆိုရင္ ဒီထက္ပိုျပီး ထိထိမိမိနဲ႔ ဖတ္တဲ့သူကို လႈတ္ခတ္ေစမယ္ ရိုက္ခတ္ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ယူဆမိပါတယ္။ ဆက္ေတြးပါ ဆက္ေရးပါ။ အမာခံ ပရိသတ္အျဖစ္ရွိေနပါမယ္။

 

Post a Comment